Op deze pagina worden de ontwerpbeginselen besproken die Le Corbusier gebruikt bij zijn kapellen en kerken.
Deze worden gehaald uit het boek 'Zo doe je dat'.
Inertie
Inertie is de grootste vijand van een ontwerper/vormgever. Hierbij moet je afwijken van het standaard idee dat je hebt bij een bepaald voorwerp.
Zowel bij Notre-Dame-du-Haut en Église Saint-Pierre zijn de kapellen niet als standaard vormgegeven. Er wordt gebruik gemaakt van grote massieve vormen. Bij beiden gevallen is er geen symmetrie in de gevels te vinden, wat in tegenstelling bij standaard kapellen veelal gebruikt wordt.
Richting
Bij richting wordt doormiddel van een vorm de aandacht ergens naartoe getrokken. Le corbusier gebruikt licht als richtingspunt.
Bij Notre-Dame-du-Haut wordt je aandacht naar boven getrokken, zowel door de lichtstrook tussen wand en dak en door het felle licht in de gebedstoren.
Bij Église Saint-Pierre wordt door de licht kanonnen in het dak ook de aandacht naar boven getrokken. Bij de ramen op ooghoogte zijn aan de buitenzijde elementen op de gevel geplaatst, zodat de zicht wordt belemmert.
Bij beide gebouwen is dus het licht aangepast op functie, omdat je in een kapel je richt op god, en dus naar "boven".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten